Dreamcatcher
The dreamcatcher
- -Dutch text below - -
Smoke and flashes obscure the vision. It comes in just like that through a window or a door. Did I leave it open? But that doesn't matter. It comes in even when you close everything. It won't be stopped by walls or doors. You can't keep it out.
It comes to your city, into your house, right into your bedroom. It goes beyond that. It eats through your skull into your brain. Then it's in your thoughts too.
You want to escape but it has already got you. You try to suppress it, think of other things and maybe it will go away.
Then at night it returns. In your dreams, you have no defense against such overwhelming force. It will come when you least expect it. When you thought peace had returned. Through the window, through the door, like gas it drifts through a crack or a keyhole. There is no barrier. When it comes, it comes in your blind spot when you're vulnerable, just not looking over your shoulder.
You can't embrace it because it will engulf you. You can't fight it because it's far too strong. You can't flee from it because it will catch up. You can't shut yourself off because it can get in anywhere. It seems unbeatable and tramples your soul. Your existence becomes uncertain. An uncertain existence becomes certain doom. Your hope is consumed but what can you do?
You're not expecting an answer from me, are you?
How can I know what's hunting you? It wears a mask, the face remains obscure. It's not in my head but in yours. You know it better, better than I do, better than anyone. It has been chasing you for a long time, you must know it well. Yet you don't seem to manage to turn the tide or strike a blow. It keeps winning.
Could it be that in my ignorance I can actually offer resistance? Could I stand firm? Face the violence and torment not because I understand or know it but because I am there for you?
Wait, I'll grab my dreamcatcher and I'm on my way…
———-
Rook en flitsen ontnemen het zicht . Het komt zomaar binnen door een raam of door een deur. Had ik die open laten staan? Maar dat maakt niet uit. Het komt binnen ook als je alles afsluit. Het laat zich niet tegenhouden door muren of deuren. Je kunt het niet buitensluiten.
Het komt naar jouw stad, in je huis, tot in je slaapkamer. Het gaat verder dan dat. Het vreet zich door je schedel naar je brein. Dan zit het ook in je gedachten.
Je wilt wel ontsnappen maar het heeft je al te pakken. Je probeert het te verdringen, denk aan andere dingen dan gaat het wel wel weg.
Dan in de nacht keert het weer terug. In je dromen heb je geen verweer tegen zoveel overmacht. Het zal komen als je het niet verwacht. Als je dacht dat de rust was terug gekeerd. Door het raam, door de deur als een gas drijft het door een kier of een sleutelgat. Er is geen barrière. Als het komt dan komt het in je blinde hoek als je kwetsbaar net niet over je schouder kijkt.
Je kunt het niet omarmen want het zal je verzwelgen. Je kunt het niet bevechten want het is veel te sterk. Je kunt het niet ontvluchten want het haalt je in. Je kunt je niet afsluiten het kan overal in. Het lijkt niet te verslaan en trapt op je ziel. Je bestaan wordt onzeker. Een onzeker bestaan wordt een zekere doem. Je hoop wordt verteerd maar wat kun je doen?
Je verwacht toch geen antwoord van mij?
Hoe kan ik weten wat er op je jaagt? Het draagt een masker, het gezicht blijft obscuur. Het zit niet in mijn maar in jouw hoofd. Jij ken het beter, beter dan ik, beter dan wie ook. Het achtervolgd je al lang, je kent het vast goed. Toch lijkt het je niet te lukken het tij te keren of een slag te slaan. Het blijft maar winnen.
Zou het zo zijn dat ik in mijn onwetendheid juist weerstand bieden kan? Zou ik kunnen blijven staan. Het hoofd bieden aan het geweld en gekwel niet omdat ik het snap of ken maar omdat ik er ben voor jouw?
Wacht, ik pak mn dromenvanger en ik kom eraan…