Walking through the forest
- -Dutch text below - -
Walking through the forest along a muddy path that steadily ascends, you hear the birds chirping and occasionally the snapping of a twig as you inadvertently step on it. It's not at all cold on this February day. You're enjoying yourself and not paying attention to where you're walking or which direction you're heading. Slowly, the forest grows darker, and the birdsong fades away. You look around, searching for where the path continues. Suddenly, the path doesn't seem as clear to follow anymore. Somewhere ahead, there seems to be a clearing in the forest. It's considerably higher up a hill, but perhaps from there, the path will be visible again. Despite the chill starting to set in, you decide to continue towards the clearing. No birds are singing anymore, and all the sounds you hear come from your own footsteps and the occasional creaking of a tree in the wind that has picked up. Reaching the clearing takes more effort than expected, and there's no trace of a path now. As you almost reach the clearing, you hear dogs barking. At first, they seem far away, but you appear to be heading towards them. Arriving at the clearing, you look around. The trees seem to encircle it, and you now stand in the center. A distinctive tree immediately catches your eye. The twists and holes in its trunk give it a somewhat macabre appearance, like a sentinel in the forest watching over you. Further on, there's a house nestled among the trees. The barking of the dogs, which has now turned into a howling, seems to be coming from there. You scan the surroundings for a path and notice one leading from the clearing to the house. There's no other path in sight.
Do you take this path to the house with the howling dogs?
Or do you decide to turn back the way you came?
Door het bos over een modderig pad dat steeds verder omhoogloopt hoor je de vogels fluiten en af en toe het knakken van een takje waar je per ongeluk op gat staan. Het is helemaal niet koud op deze dag in februari. Je vermaakt je prima en let niet echt op waar je loopt en in welke richting je gaat. Langzaamaan wordt het bos donkerder verstommen de vogels. Je kijkt rond en zoekt naar waar het pad verder gaat. Het pad lijkt ineens niet meer zo duidelijk te volgen. Ergens verder op lijkt een openplek in het bos te zijn. Het ligt nog flink wat hoger een heuvel op maar misschien is vandaaruit het pad weer goed zichtbaar. Je besluit verder te gaan naar de open plek ondanks dat het nu toch kil begint te worden. Geen vogel fluit meer en alle geluiden die je hoort komen van je eigen voetstappen en af en toe een krakende boom in de wind die is opgestoken. Het kost je meer moeite om bij de open plek te komen dan gedacht en van een pad is nu helemaal geen sprake meer. Nu je de openplek bijna bereikt heb hoor je honden blaffen. Eerst ver weg maar je lijkt ernaartoe te lopen. Aangekomen op de open plek kijk je in het rond. De bomen lijken er in een kring te staan en jij staat er nu middenin. Een markante boom valt je meteen op. De kronkels en gatten in de stam geven de boom een beetje een macaber uiterlijk. Als een wachter in het bos die je gadeslaat. Verderop staat een huis tussen de bomen. Het geblaf van de honden wat nu op een loeiend huilen is overgegaan lijkt daar vandaar te komen. Je kijkt rond naar een pad en je ziet dat een pad vanuit de openplek naar het huis toe loopt. Verder geen pad te bekennen.
Neem je dit pad naar het huis met de huilende honden?
Of keer je toch maar terug via de weg die je gekomen bent?